Editie Migraine

De eerste stelling zorgde al snel voor verdeeldheid. Gijs Tazelaar (neuroloog, Máxima MC), die de stelling verdedigde, zei: “De grens tussen episodische en chronische migraine is ooit arbitrair gelegd, maar dat betekent niet dat er geen biologische verschillen bestaan.” Hij wees op het feit dat jaarlijks ongeveer 2,5% van de patiënten transformeert van episodische naar chronische migraine, terwijl terugvallen naar episodische migraine veel minder vaak voorkomen.¹ Volgens hem duidt dat op een onderliggend veranderend biologisch proces. “Daarnaast spelen processen als centrale sensitisatie en allodynie, evenals comorbiditeiten zoals angst, depressie en slaapstoornissen, een rol bij de ontwikkeling van chronische migraine”, zei hij.² Hille Koppen (neuroloog, Amphia Ziekenhuis) voegde toe dat de indeling volgens de huidige ICHD-criteria een heterogene groep patiënten omvat, waarbij biologische verschillen zichtbaar worden.³

Aan de andere kant benadrukten Rachel Zwartbol (neuroloog, Isala) en Emile Couturier (neuroloog, Neurologie Centrum Amsterdam) juist dat migraine een continuüm is en dat episodische en chronische migraine feitelijk dezelfde pathofysiologie delen. Ze stelden dat er geen duidelijke biomarkers zijn die de twee vormen onderscheiden en dat externe factoren zoals medicatieovergebruik, slaapstoornissen en stemmingsklachten een grote rol spelen bij chronificatie. Zwartbol: “Vanuit dit perspectief is het onderscheid eerder praktisch en semantisch dan biologisch.”